Weet niet meer wat ik moet zeggen, na weer een volle ochtend vóór de wekker te zijn platgebeukt. Elke dag begint met het ondergaan en trotseren van het gegier en gebulder om de minuut. Je wordt er te vroeg door gewekt en vervolgens staat het hele ochtendritueel in het teken van vliegtuiggeluid. Het is zo gekmakend. En komt zo'n bak dan eens een keer niet recht over je huis heen, maar gaat het je huis langs en is het geluid 5 decibel minder, dan reageert alsnog je hele lijf. Je kan niet vluchten; het is er altijd elke dag. Het is zo treinerend, zo alles ondermijnend in wat je op een dag doet. En dan daarbij de wetenschap hoe giftig die uitstoot is voor mens en milieu. Men weet het en blijft maar doorgaan.