Vandaag huil ik veel. Niet omdat er iets mis met me is maar omdat ik na dagen incasseren van lawaai (gejank, gebulder) boven mijn huis (Aalsmeerbaan) er even geen energie meer voor heb. Waar hebben we het aan te danken dat we ons de hele dag schrap moeten zetten om dit lawaai te verwerken? Het kost zoveel energie om dit te incasseren, om alles uit de kast te trekken om hiermee om te gaan, om een beetje leven te hebben. Het is mensonterend. Ja al vaak gezegd, ja we vallen in herhalingen. Maar de overlast herhaalt zichzelf ook. Laat de rechtszaak van 30 januari alsjeblieft alsjeblieft iets voor ons betekenen. Laten we het begrip mensenrechten weer de staat van echt waardevol geven. Ik kan er niet heen, maar heb wel financieel bijgedragen. En voor de mensen die er wel heen kunnen en ook gaan: Dank je wel. Ook dank je wel voor de mensen die zo voor ons vechten. Fingers crossed!