Even genieten van de zondagochtendrust onder mijn afdakje in de tuin.
NOU,VERGEET HET MAAR !! De knarsende, krakende luchtvervuilende vliegTUIGen zijn in drie kwartier niet meer te tellen; de een is amper voorbij of de volgende dient zich aan. Wat men inademt is te zien als ik een doek over de tuintafel haal; zwarte smurrie. En dan te bedenken dat ze steeds lager gaan vliegen naarmate ze Schiphol naderen, arme omwonenden daar.
En dat hebben we maar te accepteren...