Gisteravond retour van 2 weken vakantie in Piemonte, wat een rust…. Je hoort daar de vogels fluiten, de bomen ruizen, zelfs de insecten zoemen. We stappen uit de auto en kijken elkaar aan: de oorlogsgeluiden in de lucht zijn overdonderend! Het is er direct weer, dat ongelofelijke gevoel van onmacht, de stress. Je voelt het in je lijf en gaat niet meer weg.
Vandaag gaat het oorlogsgeweld onafgebroken door..
Het is verschrikkelijk wat onze overheid ons aandoet