Elke minuut 2 vliegtuigen laag over, neuswiel al uit voor de landing. Vanaf een uur of 7 tot 1.00 u 's nachts. Soms heel even rust omdat de banen schoongemaakt worden of anderszins, maar vrijwel aan één stuk door gebulder, gefluit en walvisgehuil. We komen hier wel weer aan de 1500 vliegtuigen vandaag. En al het melden en opkomen voor mensenrechten heeft averechts effect op de machthebbers: nachtvluchten worden niet geschrapt -integendeel- en geen krimp zoals beloofd (goh, had ik al niet zo'n voorgevoel toen ik las dat Schiphol zou inkrimpen? Het was een blijmakertje voor onderwonenden om ze daarna keihard in het gezicht te slaan). Er is geen houden aan. Ik kan niet weg uit de regio, maar de terreur is boven ons huis zo toegenomen dat we elders in de streek een ander huis moeten zoeken. Ergens waar de slingers van vliegtuigen in de verte te zien zijn. En dan hopen dat de aanvliegroutes nooit gewijzigd worden en we opnieuw moeten verhuizen. Geen woorden voor dat deze ziekmakende praktijken zijn toegestaan. Aangemoedigd worden, zou ik nu zelfs willen zeggen. Nu douchen; even minder meekrijgen van het gebulder. Dan de koptelefoon op stand gehoorbeschadiging zodat het de eentonige herrie overstemt. En heb ik daar genoeg van dan vlucht ik mijn huis uit.