Van links en rechts komen de landende toestellen hierboven de bocht om scheuren en brullen zij aan zij, vleugel aan vleugel richting Schiphol. En alsof Krommenie-Assendelft nog niet genoeg Schiphol rioleringen boven het hoofd heeft brullen er aan de oostzijde ook nog opstijgers vanaf de Kaagbaan. En daarboven ook weer internationaal luchtverkeer. Wegwezen hier maar waar nu weer naar toe. Vluchteling in eigen land, vluchten van huis, je veilige plek waar je continu bejaagd wordt door Schiphol en de muren je niet beschermen. De dakpannen en ramen resoneren in cadans mee met brullende vliegtuigmotoren. Zelfs de straat en fundering trillen mee, surrealistisch en unheimlich. De Zaanstreek die ik ooit lief had maar alles dat ik hier koester, elke dag weer stukje bij beetje gesloopt wordt door de luchthaven.