Vandaag verjaardag, visite in de tuin. De één na de andere herriebak, haast continue. Tientallen passeren de revue. Honderden vliegtuigen weer vandaag. Begripvolle blikken na elke herriebak die brullend langs scheert. Zo wonen is verkeerd. Mijn schoonzus zei "hoe houden jullie dit vol ik ben nu al hor en doll?". Mijn ogen schoten vol. Ineens was ik door verdriet overmand en kregen tranen de overhand. Iedereen zei zo wonen is onleefbaar. Je gaat er aan kapot. Iedereen keek sip, had begrip. Ze begrepen nu onze moeheid en vroeg naar bed wens tijd. Ze begrijpen onze enorme slaap en rust te kort en ervaren nu ter pkekke het vernietigen van wooncomfort want ze vliegen werkelijk alles aan gort.