Ik voel me alsof ik in een gevangenis zit van geluid. Het zal vanavond zeker tot half elf duren. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik probeer nog wat te werken maar mijn hoofd is een Blur. Vannacht was de druppel. Ik ben tegen het einde aan. We moeten het uitzitten uitzichtloos. Erg droef weer nergens veilig. Het ergste is nog wel dat we vechten tegen de bierkaai. Ik lees net in het Amstelveenz blad (had laatst bij het vorige mentale breekpunt ze gemaild in de naïeve hoop gehoord te worden) hoe blij de gemeente Amstelveen is met de voorgenomen nacht vluchten beperking. Het is gewoon niet waar. Het is zo erg. Er gaat niets veranderen we zijn aan deze monsters overgeleverd. Ondertussen ben ik leeggezogen. O Ja dit zijn metaforen voor dat ik als een gekkie wordt weggezet.