Landingen op de Buitenveldertbaan. Gisteren probeerde ik het nog te negeren, je moet wat kunnen hebben van elkaar nietwaar. Maar de maat is al weer vol. Om 5.15 uur, ja, kwart over vijf vanochtend schrok ik al wakker van een laagvlieger. En daarna weer. En weer. En weer. Om half acht hing er een smerige vliegtuigstank in de slaapkamer en had ik zelfs geen zin meer om te slapen. En al helemaal niet in opstaan. Wat een ellende.