Vannacht droomde ik dat er een giga hard lawaai was en mensen mij niet verstonden ondanks dat ik schreeuwde. Ik werd wakker en het lawaai bleek echt. Vliegherrie! Midden in de nacht! En het bleef er niet bij één, ze volgden elkaar onafgebroken op! Gelukkig was ik zo doodmoe dat ïk weer in slaap ben gevallen, maar vanochtend heel vroeg werd ik weer wakker gebruld en ging het weer aan één stuk door. Slapen was geen mogelijkheid meer. Oordoppen in waardoor het geluid wat gedempt werd maar alsnog als onweersgedonder constant op de achtergrond aanwezig. Dit mag niet! Dit kan niet! En ja hoor, ook overdag vliegen ze weer onafgebroken over ons huis! Laag, zo'n 500 m! De vraag zoals vrijwel elke dag is weer: kan ik het ontvluchten vandaag of wordt het eentonige herrie overstemmen met herrie die wat meer variatie biedt? De onrust, stress, ik zie er weer zo tegenop! Maar ik moet, kan niet anders. Gevangen binnen een muur van tergend, eentonig gebrom, gebulder en gesuis! En het kabinet lacht er vast om, dat heeft kennelijk schik in het letterlijk en figuurlijk verzieken van mensenlevens! Kan er iemand in dat kabinet met een hart voor omwonenden, boeren, ménsen?