Het is een en al gebulder in de lucht. Ik woon hemelsbreed nog geen 4 km van het begin van de Polderbaan. De grondgeluiden, draaiende motoren, het gefluit, de zware onweersgeluiden die vertrekkende vliegtuigen vanaf die baan zijn hier hoorbaar en voelbaar. En dat minstens 22 uur, elke dag en nacht. Nu ook de Buitenveldertbaan weer gebruikt wordt voor landers, worden vliegtuigen over Hoofddorp geleid en ook die zijn hoorbaar. Het voelt alsof ik aan alle kanten ingesloten ben door een muur van geluid, waar niet aan te ontsnappen valt. Vannacht een antwoord op een artikel van SchipholWatch gelezen (ja, wat doe je als je klaarwakker bent door vertrekkende cargovliegtuigen in het midden van de nacht) waarin zo duidelijk staat wat er eigenlijk zou moeten gebeuren met Schiphol, dat het ongelooflijk is dat dit niet door de beleidsmakers wordt opgepakt.. Het lijkt wel een horrorscenario: degenen die daadwerkelijk iets zouden kunnen ondernemen tegen de overlast van Schiphol zijn niet in staat, of willen dit niet, om zich goed te informeren over alles wat er op dit moment misgaat. Lange wachtrijen (vraag me, of dit me bezighoudt. Eigen schuld, dikke bult.) zorgen wel voor de nodige media-aandacht, maar de geluidsoverlast en de gevolgen daarvan voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid voor 2 miljoen mensen en de gevolgen voor het milieu voor heel Nederland (ra, ra, hoe komt het dat het met de duinen zo slecht gaat? Stikstof? Komt vast uit de zee. Kan niet geplaatst worden.) lijkt nauwelijks het vermelden waard in de media. En zelfs als het , bijvoorbeeld in praatprogramma’s ter sprake komt, wordt de overlast gebagatelliseerd. Wil ik dat Schiphol verdwijnt? Nee, maar dan niet meer dan 250.000 vluchten en stoppen met de nachtvluchten! Dit is geen leven meer, dit is overleven.