Geen privéleven meer, overal zit Schiphol in je aura, claustrofobisch word je ervan. Het is er als ik slaap, huil, lach, plas, poep, douche, het zit in de kast, in de botervloot, op m’n bed in m’n bed, in m’n eten, door mijn eigen muziek heen, het gaat mee naar buiten, het gaat mee naar binnen, onder de stoel, op de stoel, m’n tuin zit er vol mee, het hangt om m’n hond heen, die er ook nog ‘s veel last van heeft, die is bang van al dat aanzwellende gegrom in de lucht en heeft de heledag niet gegeten, hij ligt op bed te bibberen, dood en dood zielig. Het zit ook overal om de kat heen. Nergens in Krommenie is nog rust te vinden. Overal is die vliegtuigen herrie, dan woon ik in een gehorige woning tegenover een nieuwbouwplan, dus overal herrie. Rondje dorp lopen is ook geen ontspanning meer, daar zijn ze ook overal aan het slopen. Het laatste rondje met de hond is nog ellendiger, dat is elke avond weer onder begeleiding van vuurwerk.Zaanstad heeft helemaal niks meer in de hand of onder controle en dan nog zoveel mogelijk huizen erbij bouwen zodat de irritatie nog groter wordt. MENSEN EN DIEREN HEBBEN RECHT OP RUST. Wie helpt mij om hier weg te komen. Ik heb het gevoel dat ik in een bedrijf woon.