Een heerlijk weekend weg naar een rustiger deel van het land maakt weer eens extra pijnlijk duidelijk in wat voor gestoorde situatie we hier eigenlijk zitten. Het verschil in lichamelijke en geestelijke rust is onbeschrijflijk. Hier in Krommenie: dag en nacht geterroriseerd door lawaai, stank, overlast etc. Leuk om even weg te zijn, maar wat komt het weer hard aan als je dan zondagmiddag thuiskomt en geen moment rust meer krijgt, zelfs niet in de nacht waarin je met die hitte toch zo graag een raam zou willen open zetten. En waar kunnen wij terecht? Wat leveren al deze schrijnende en verdrietige verhalen van oververmoeide mensen op?