Hoe kun je zonder schuttingtaal, zonder toewensingen van dood of ziektes of zonder andere onbetamelijkheden uiting geven aan de grenzeloze frustratie, woede en onmacht over hoe het kan dat vandaag welgeteld 613 vliegtuigen over je huis een onmetelijke inbreuk maken op je leefgenot, je gezondheid en je welzijn in je eigen huis. Aan het onbegrensde onbegrip dat zoiets mogelijk is in zo’n prachtig land, zonder dat er ook maar enig blijk wordt gegeven door lokale, regionale of landelijke overheid van begrip, van een intentie er iets aan te doen of enige doorzicht op een oplossing voor zoveel burgers in de omgeving van Schiphol. Het is toch om intens verdrietig van te worden: is dit Nederland?