De hele avond zit ik te wachten op stilte, maar het pijlsnel opvolgende geraas
Blijft maar doorgaan, en als het dan lijkt te stoppen, is het hooguit minder.
Daarna ben ik zo geconditioneerd, dat elk geluid lijkt op aanzwellende vliegtuigherrie in de verte.

Iets in het autisme spectrum heb ik, geloof ik, dat hebben uitgebreide onderzoeken aangetoond
Op mijn 58e, ADD, een slecht te herkennen variant van ADHD.
Ik raak overprikkeld onder andere door herhaling van (harde) geluiden.
Ik kan me blijkbaar niet afsluiten daarvoor, en je krijgt er ook nog weinig begrip voor.
want als men het zelf niet heeft, bestaat het niet.
In mijn slecht geïsoleerde huis kan ik er niet eens voor vluchten.
Het enige wat ik kan doen, is mijn machteloze ellende zo nauwkeurig mogelijk
opschrijven, zoals ik het ervaar, met het idee, dat dit dan nog wat verlichting geeft.