Ja hoor, we gaan naar bed en daar brullen de kankerverwekkende herriebakken weer over, dus door Krommenie. Het is toch te gek voor woorden, dat je elke nacht met oordoppen en ramen dicht, wat ik vreselijk vind, naar bed moet, slapen kan je het al heel lang niet meer noemen. Het krijst overal doorheen.