En ook vandaag weer, de ene na de andere binnen luttele minuten en dat is al meer dan een week zo elke dag, elke avond, van minuut tot minuut. Het beheerst je dag, het beheerst je avond, het houdt je uit je slaap, het maakt je onnodig vroeg wakker, het irriteert, het maakt boos, het maakt machteloos, het beheerst je gedachten, het wekt agressie op, het benadeelt mijn woongenot en met mij een paar miljoen landgenoten die hetzelfde meemaken. Maar helaas, leve de werkgelegenheid!, leve de economie, HOERA! en **** de burger. De verkiezingen zijn weer geweest dus de komende vier jaar kunnen we weer bukken en ons laten naaien en na vier jaar mogen we dan weer met een bebloed kontje (daarom is het potlood rood) onze stem uitbrengen.