Dacht ik vanmorgen die constante stroom vliegtuigen over en rond m’n huis te ontvluchten, naar een kennis op de Kleis, waar het meestal minder is dan bij mij thuis, onderweg zag ik het al somber in. De lucht hing vol vliegtuigen en ja hoor, ook bij hun thuis, gebrul gegier, helikopters en de daarbijbehorende vervuiling. Weer naar huis, onder begeleiding van Schiphol, met de hond gelopen, vliegtuigen, helikopters, sirene’s. Is dit nou hetdraaiboek van mijn leven? Van het concert des levens krijgt niemand een program.. gelukkig niet, heb ik als kind niet geweten, dat mijn fijne dorp door Schiphol al haar rust en charme zou verliezen en het is geworden, of je in een machinekamer woont. Vreselijk om hier te wonen. NOOIT MEER STIL!