Regeerakkoord laat bewoners en luchtvaart in de kou staan

De luchtvaart en iedereen die daar hinder van ondervindt, hebben één ding gemeen. Beide worden met een kluitje in het riet gestuurd. Niets levert daarvoor zo duidelijk het bewijs als het met veel bombarie gelanceerde regeerakkoord. Over de luchtvaart – en niet alleen daarover – staan in dat stuk veel loze kreten: streven naar een duurzamere luchtvaart, verminderen van de negatieve effecten op mens en natuur. Plus een opsomming van al jaren bestaande uitdagingen, zoals stikstof, (ultra-) fijnstof, geluidsoverlast, leefomgevingskwaliteit, veiligheid en woningbouw. Geen enkel concreet plan. Of toch: er komt een vliegtax die 400 miljoen euro moet gaan opleveren. Concrete daden moeten dus in eerste instantie van de passagiers komen. De rest is nog onduidelijk, valt nog te bezien en wordt vooruitgeschoven, waaronder een besluit over Lelystad Airport. De omschreven noodzaak om de belangrijke hubfunctie van Schiphol te behouden, blijft ook in de lucht hangen – zonder de instrumenten te benoemen en zonder een uitspraak over het aantal vluchten. Gebakken perenEén ding wordt wel duidelijk: de politiek weet het niet en neemt net zoals Cora van Nieuwenhuizen de benen. Opnieuw blijven de opvolgers achter met de gebakken peren, niet gehinderd door voldoende kennis van zaken. Wat nu al decennia lang ontbreekt en wat de vuile discussie over Lelystad Airport overbodig zou hebben gemaakt, is een aanzet om een nieuwe nationale luchthaven te onderzoeken. Of die nu in zee moet komen of op de Maasvlakte. Of in de monding van de Westerschelde, samen met België. Gedeelde smart is halve smart. De opeenvolgende kabinetten hebben het erbij laten zitten wat de toekomst van onze luchtvaart betreft. Dat is kwalijk, zeer kwalijk, vooral omdat de noodzaak van het economisch vitale netwerk van onze luchtvaart, met KLM voorop, door politici tijdens de borrel wordt gekoesterd. Nu in het nieuwe regeerakkoord de kans bestond op een nieuwe aanzet, blijft het muisstil. Smerige streken rond LelystadIn plaats van alle gemiste kansen op een nieuw Schiphol – dat de getergde omwonenden licht aan het eind van de tunnel had kunnen bieden – werd een verwerpelijk plan voor een absoluut overbodig Lelystad Airport gelanceerd. Dat gebeurde met ronduit smerige streken, van achtergehouden informatie tot gemanipuleerde berekeningen. Nu al is er bijna 300 miljoen euro aan uitgegeven en zitten er een compleet brandweerkorps en een voltallige luchtverkeersleiding al geruime tijd gedwongen uit de neus te vreten. De vrees is nu terecht dat de wal het schip gaat keren. Stilstand betekent voor de luchtvaart achteruitgang. De concurrentie zal daarvan maar al te graag profiteren. Denk alleen al aan de combinatie AirFrance-KLM. In Parijs neemt het bestuur maar al te graag belangrijke intercontinentale bestemmingen over. In Engeland, Duitsland en zelfs in Scandinavië en België wordt daarover al gefantaseerd. We zijn gewaarschuwd! Auteur Arnold Burlage is oud-journalist van De Telegraaf. Hij schreef daar 38 jaar lang over de luchtvaartindustrie en levert vanaf nu min of meer regelmatig een bijdrage aan SchipholWatch.
15 december 2021, 18:19